Βιογραφικό Σημείωμα κ. Αναστάσιου Τερζή

Γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου του έτους 1937 στο πατρικό του σπίτι στο Αιγίνιο (σήμερα οδός Αλεξ. Παπάγου, αριθμ. 55). Πατέρας του ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΕΡΖΗΣ (γεννημένος το έτος 1906 στο Καβακλί Ανατ. Ρωμυλίας) και Μητέρα του η ΙΩΑΝΝΑ, το γένος ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛΑΪΚΙΔΗ (γεννημένη επίσης στην Ανατ. Ρωμυλία το έτος 1906). Έφυγαν από κοντά μας στις 1 Δεκεμβρίου 1975 και 14 Αυγούστου 1990, αντίστοιχα. Ο Πατέρας του ήταν παντοπώλης και ο ίδιος μεγάλωσε, κυριολεκτικά, μέσα στο μπακάλικο. Αναγκαστικά συνευρίσκονταν με πολύ μεγαλύτερους του κι έτσι βίωνε γεγονότα και εμπειρίες τις οποίες στερούνταν οι περισσότεροι συνομήλικοι του. Πριν πάει στο Σχολείο, είχε αρχίσει ήδη να διαβάζει, τόσο με τη φροντίδα των Γονέων του όσο και των δυο μεγαλύτερων αδελφών του, Κυριακούλας και Αναστασίας. Ήρθε στον κόσμο μετά από τη γέννηση τεσσάρων κοριτσιών (τα δύο έφυγαν πολύ μικρά), δηλαδή ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας και το πρώτο αγόρι. Μετά τέσσερα χρόνια γεννήθηκε ο αδελφός του Νικόλαος, από ετών Καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο σπίτι τους πάντοτε υπήρχαν εφημερίδες της Θεσσαλονίκης: «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ», «ΝΕΑ ΑΛΗΘΕΙΑ», «ΠΡΩΙΝΗ ΩΡΑ - ΔΕΥΤΕΡΑ», «ΤΟ ΦΩΣ» καθώς και πολλές άλλες στο μπακάλικο (παλαιών ημεροχρονολογιών), που χρησιμο­ποιούνταν για την περιτύλιξη διαφόρων εμπορευμάτων. Έτσι, η επαφή και η εξοικείωση του με τα έντυπα έγινε σε πολύ μικρή ηλικία. Ο Πατέρας του διετέλεσε, για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα, Δήμαρχος Αιγινίου, προ των πρώτων Δημοτικών Εκλογών του έτους 1952. Ενωρίτερα, ήταν Πρόεδρος της Σχολικής Εφορίας του Α' Δημοτικού Σχολείου και, με δική του επιμονή και φροντίδα, προωθήθηκαν με επιτυχία οι εργασίες αποπεράτωσης του κτηρίου του Σχολείου. Κατά την προηγούμενη χρονική περίοδο είχε φροντίσει, με δικές του πάντοτε ενέργειες (προκύπτουν από σχετικά έγγραφα και αλληλογραφία), να ιδρυθεί το Γυμνασιακό Παράρτημα Αιγινίου, προ της λειτουργίας του οποίου είχε εξασφαλίσει άδεια Φροντιστηρίου για την Α' τάξη του Γυμνασίου. Έτσι παρακολούθησε τα μαθήματα της Α' τάξης του Γυμνασίου (αφού πριν είχε δώσει με επιτυχία εισαγωγικές εξετάσεις στο ΣΤ' Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης) με τη διδασκαλία της εξαίρετης  εκπαιδευτικού, Καθηγήτριας Φιλολογίας  Κατίνας Μαλτίδου Στο τέλος της σχολικής χρονιάς, για να περάσει την τάξη έδωσε εξετάσεις σε Επιτροπή, στο Β' Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης (εκεί ορίστηκε ως έδρα της Επιτροπής για όλους τους «κατοίκον» διδαχθέντες μαθητές της Κεντρικής Μακεδονίας).  Την  επόμενη  χρονιά  λειτούργησε  το  Γυμνασιακό παράρτημα Αιγινίου και έτσι βρέθηκε στην Β' τάξη. Τα επόμενα χρόνια κύλησαν κανονικά και αποφοίτησε το έτος 1955. Από τον Ιούλιο μήνα του ίδιου αυτού έτους προσλαμβάνεται, ως έκτατος υπάλληλος γραφείου, στο Δήμο Αιγινίου, όπου στο μεταξύ - κατά τις Δημοτικές Εκλογές του έτους 1954 είχε εκλεγεί Δήμαρχος ο αδελφός της  Μητέρας  του, αείμνηστος  γιατρός ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν. ΒΛΑΪΚΙΑΗΣ, γνωστός για τη μεγάλη προσφορά του τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στους κατοίκους της
περιοχής. Σπάνιος  άνθρωπος  και επιστήμονας. Κάποιοι τον παρομοίαζαν με ιεραπόστολο, λόγω της ανιδιοτελούς προσφοράς του, της επιστημοσύνης του, της πραότητας του χαρακτήρα του, της προσήλωσης του στο καθήκον, της αγάπης του για το πρόβλημα του συνανθρώπου του.

Στις  Δημοτικές   Εκλογές   του   έτους   1964,   συμμετείχαν 3 συνδυασμοί χωρίς να συγκεντρώσει κανένας την προβλεπόμενη από τον Εκλογικό Νόμο πλειοψηφία. Έτσι, με έμμεση εκλογή αναδείχθηκε Δήμαρχος ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡ. ΖΩΓΡΑΦΟΣ κατά τη διαδικασία συγκρότησης του Δημοτικού Συμβουλίου σε σώμα, εκλέχτηκε  Πρόεδρος  του Δημοτικού  Συμβουλίου Αιγινίου. Ήταν τότε 26 ετών και 8 μηνών (οι εκλογές έγιναν στις 5 Ιουνίου 1964). Στις Βουλευτικές - Γενικές Εκλογές του 1967 (που δεν έγιναν, λόγω του στρατιωτικού πραξικοπήματος) ήταν πολύ πιθανή η συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο της Ένωσης Κέντρου ως εκπροσώπου της Νεολαίας. Η στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 τον απέλυσε, για λόγους «δημοσίας τάξης και συμφέροντος» (σύμφωνα με την απόφαση που του κοινοποιήθηκε), από τη θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Ακόμη, το καθεστώς δεν του χορήγησε διαβατήριο «δια σοβαρούς λόγους Δημόσιας Τάξης και συμφέροντος...».
Στις 22 Ιουλίου 1974, με το πραξικόπημα στην Κύπρο, βρίσκε­ται επιστρατευμένος στον Έβρο μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 1974. Μετά την κατάρρευση του δικτατορικού καθεστώτος και την επιστροφή της Δημοκρατίας, συμμετείχε στις προκηρυχθείσες Βουλευτικές Εκλογές του Νοεμβρίου 1974, ως υποψήφιος Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο Ν. Πιερίας, και στη συνέχεια (κατόπιν προσκλήσεως των συμπολιτών του), βρίσκεται επικεφαλής διακομματικού ψηφοδελτίου και λαμβάνει μέρος στις Δημοτικές Εκλογές της 29ης Μαρτίου 1975. Έτσι εκλέγεται Δήμαρχος, για να επανεκλεγεί, στη συνέχεια, το 1978 και το 1982. Η συνολική θητεία του ως Δημάρχου ήταν 12 έτη, δηλαδή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1986. Συμμετείχε από νεαρός στους Πολιτικούς και Κοινωνικούς Αγώνες. Ασχολήθηκε μαχητικά και ανένδοτα με τη δημοσιογραφία και υπήρξε ο εκδότης τεσσάρων εντύπων -εφημερίδων:

 

1) ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (1964) - Μηνιαίο Ενημερωτικό Δελτίο

2) ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ (1965-67) - Εβδομαδιαία Ανένδοτη Εφημερίδα

3) ΑΙΠΝΙΩΤ1ΚΑ ΝΕΑ (1980-82) - Δεκαπενθήμερη Εφημερίδα

4) ΣΥΝΕΤΑ1ΡΙΣΤΙΚΗ (1984-90) - Μηνιαία Πανελλήνια Έκδοση

Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου (Α.Μ.160) και συνεργάστηκε με ημερήσιες και εβδομαδιαίες εφημερίδες. Αρθρογραφεί και με τα ψευδώνυμα «Φαίδων Ολύμπιος» και «Λάμπρος Ολύμπιος».

Ακόμη, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Νέων Εργαζομένων Βορείου Ελλάδος  για  το  διάστημα  από  το   1965   μέχρι τη δικτατορία. Για την αντιδικτατορική στάση και δράση του, σύρθηκε επανειλημμένα στα  δικαστήρια,  συνελήφθη  τρεις   φορές, βασανίστηκε και φυλακίστηκε.
Η λεπτομερής ιστορική καταγραφή της περιόδου αυτής δεν είναι δυνατόν να διατυπωθεί σε κάποιες λίγες σειρές αυτής της ιστοσελίδας. Πρόθεση μας είναι να παρουσιάσουμε ένα αθέατο κατά μία έννοια τομέα των προβληματισμών και ανησυχιών του, των οραμάτων και ελπίδων που είχε μέσα του, των στόχων και προσδοκιών, μέσα από τον διαρκή, σκληρό αγώνα για το καλύτερο. Για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία, για μια δυναμική και δυνατή Πατρίδα, ώστε να ανταποκριθεί στους δύσκολους και κρίσιμους καιρούς που είχαμε μπρος μας. Ο αγώνας για την ανάπτυξη και τη δημιουργία είναι διαρκής και ασταμάτητος.  Εργατικός  και ακούραστος,  τολμηρός  και με πρόγραμμα, σχεδίασε και προώθησε με επιμονή τους στόχους και τις δίκαιες διεκδικήσεις του Αιγινίου.
Προαναφέρθηκε  πως,  αυτή είναι η αθέατη πλευρά της προσωπικότητας του, της δραστηριότητας του και της συμμετοχής του στη δημόσια ζωή. Γιατί η «θεατή», προφανώς, είναι αυτή που βλέπει καθημερινά  γύρω  του  ο Άνθρωπος – Πολίτης να δημιουργείτε, όπως: τον  κόμβο με τη νέα Εθνική Οδό, το κέντρο Υγείας, την αποχέτευση (πλήρες δίκτυο ακάθαρτων και όμβριων υδάτων με εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού με τρεις βαθμίδες), τις αρδευτικές γεωτρήσεις, το αντλιοστάσιο του Αλιάκμονα, το προστατευτικό – αντιπλημμυρικό ανάχωμα, το Αθλητικό Κέντρο, την Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης (Ε.Π.Α.) (ακόμα να γίνει η πράξη εφαρμογής), το ΚΕΤΕ ή ΤΕΛ ή ΤΕΕ, τον Παιδικό Σταθμό, το Β' Νηπιαγωγείο, τα έργα της ύδρευσης (δεξαμενές, γεωτρήσεις, αντλιοστάσια κλπ.), το Δημόσιο Ταμείο, την Οικονομική Εφορία (σήμερα ΔΟΥ), το ΙΚΑ, τον ΟΑΕΔ, τα Γραφεία του Οργανισμού Καπνού και Βάμβακος (σήμερα Γραφείο Ανάπτυξης), την Δ' Επιθεώρηση Δημοτικών Σχολείων Πιερίας (μετά Γραφείο Δημοτικής Εκπαίδευσης και Γραφείο Σχολικού Συμβούλου), το Συμβολαιογραφείο, τη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), την επικάλυψη του «ΓΑΡΔΟΛΑΚΑ», τις γέφυρες στον Παλιό Εθνικό Δρόμο και τις σιδηροδρομικές γραμμές στο Αιγίνιο και Μ. Γέφυρα, τα εργοστάσια που λειτούργησαν στο Αιγίνιο, τα SILOS κι ένα σωρό άλλα, που απολαμβάνουν όλοι χωρίς καμιά εξαίρεση οι κάτοικοι του Αιγινίου και της ευρύτερης περιοχής του. Διακρίνεται μάλιστα, ιδιαίτερα, για τη στήριξη του συνανθρώπου του στο καθημερινό προσωπικό του πρόβλημα.

Έτσι, στην «αθέατη» αυτή πλευρά, ανήκουν εισηγήσεις, ομιλίες, μελέτες, παρεμβάσεις για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Περιφερειακή της Ανάπτυξη, την ΕΟΚ. Προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας (Συμβούλιο της Επικρατείας) για την ακύρωση απόφασης της Πολιτείας (Ν. 1116/81 περί αναπτυξιακών κινήτρων) ως αντισυνταγματικής. Η συντελεσθείσα πολιτική αλλαγή με τις εκλογές του έτους 1981 και, στη συνέχεια, η ψήφιση νέου αναπτυξιακού Νόμου (Ν. 1262/82) ματαίωσαν τη συζήτηση της προσφυγής αυτής, η οποία είχε ορισθεί για το Μάρτιο του 1982.

Ακόμη, περιέχονται δειγματοληπτικά δυο πανηγυρικοί (κατά τον εορτασμό των Εθνικών Επετείων 28ης Οκτωβρίου και 25ης Μαρτίου οποίοι εκφωνήθηκαν δύο φορές. Δηλαδή, το 1982 και το 1986, από λόγους ουσίας, σκοπιμότητας και επικαιρότητας.
Περιέχονται επίσης ομιλίες του: Στο μνημόσυνο της 19ης Ιουλίου 1981 για τη μαρτυρική ΚΥΠΡΟ, καθώς και στο μνημόσυνο του ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ την 1η Μαΐου 1985.

Όλα αυτά, βέβαια, αντιπροσωπεύουν ένα κομμάτι της «αθέατης» αυτής πλευράς. Ελπίζουμε να σταθούμε τυχεροί στο μέλλον, να συγκεντρώσουμε μεγαλύτερο μέρος των συνολικών πονημάτων, προβληματισμών, οραμάτων και εργασιών του, όχι γι' άλλο λόγω, παρά μόνο από χρέος προς την Ιστορία και παρακαταθήκη στους επερχόμενους, στους νεότερους, στην ελπίδα της Πατρίδας και του Έθνους μας. Και, μακάρι, ν' αναδειχθούν αυτοί πολλαπλάσια καλύτεροι από τις προηγούμενες γενιές.